مدل‌سازی مدیریتی در توسعه پایدار

مدل‌سازی مدیریتی در توسعه پایدار

تحلیل چالش‌های بودجه‌ریزی پایدار در سازمان فرهنگی، ورزشی و اجتماعی شهرداری سمنان با استفاده از روش‌شناسی سیستم‌های نرم

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 استاد، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده اقتصاد،مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. a_zarei@semnan.ac.ir
2 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده اقتصاد،مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. mahdiebrahimi@semnan.ac.ir
چکیده
سابقه و هدف: سازمان‌های فرهنگی، ورزشی و اجتماعی شهرداری‌ها نقشی اساسی در ارتقای سرمایه اجتماعی و نشاط مدنی دارند، اما نظام مالی آن‌ها با نارسایی‌هایی چون غلبه الگوی سنتی-افزایشی، اولویت‌بندی سلیقه‌ای و غیبت جامعه محلی در تصمیم‌سازی روبه‌روست. در این بستر، «بودجه‌ریزی پایدار» الگویی یکپارچه از هم‌راستاسازی پایداری مالی (انضباط اعتباری و مدیریت بهای تمام‌شده)، پایداری اجتماعی (عدالت توزیعی و مشارکت شهروندی) و پایداری نهادی (شفافیت فرآیندی و نظارت مستمر) تعریف می‌شود. ناملموس بودن پیامدهای خدمات و تعارض منافع ذی‌نفعان، تخصیص منابع را به یک «مسئله ساختارنیافته» بدل ساخته است. این پژوهش با هدف تحلیل چندمنظری چالش‌های بودجه‌ریزی پایدار در سازمان فرهنگی، ورزشی و اجتماعی شهرداری سمنان و طراحی مداخلات بهبودبخش با کاربست متدولوژی سیستم‌های نرم انجام پذیرفت.
روش: این پژوهش کیفی و کاربردی بر مبنای چرخه هفت‌مرحله‌ای متدولوژی سیستم‌های نرم (SSM) پیتر چک‌لند در پارادایم تفسیری اجرا شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق نیمه‌ساختاریافته با ۱۷ نفر از مشارکت‌کنندگان (۷ مدیر و کارشناس سازمان، ۴ عضو شورای اسلامی شهر و ۶ نماینده تشکل‌های مدنی و شهروندان سمنان) که با نمونه‌گیری هدفمند گلوله‌برفی تا اشباع نظری انتخاب شدند، و تحلیل اسناد بودجه‌ای ۳ سال اخیر گردآوری گردید. داده‌های متنی با روش تحلیل محتوای کیفی مورد واکاوی قرار گرفت و گزاره‌های بنیادین ذیل فرمول PQR، عناصر شش‌گانه CATWOE و مقایسه فعالیت‌به‌فعالیت ساختاربندی شدند.
یافته‌ها: تحلیل تصویر گویا نشان داد که سازمان در انزوای اداری، اتکا به منابع ناپایدار و فقدان کانال‌های بازخورد شهروندی عمل می‌کند. از واکاوی جهان‌بینی‌ها، سه دیدگاه استخراج شد: شهروندان (ارتقای کیفیت زندگی و مشارکت مدنی)، مدیران (تخصیص داده‌محور و ارتقای کارایی) و شورای شهر (انضباط قانونی و پاسخگویی مالی). تلفیق این دیدگاه‌ها به خلق مدل مفهومی اجماعی با ۹ فعالیت به‌هم‌پیوسته و زیرسیستم پایش و کنترل سه‌گانه (کارایی، اثربخشی و کارآمدی) انجامید. مقایسه مدل با واقعیت، ۶ شکاف اساسی را آشکار ساخت و ۶ مداخله در سه لایه تثبیت شد: در لایه فناورانه (سامانه آنلاین بودجه‌ریزی مشارکتی و داشبورد برخط شفافیت مالی)، لایه مدیریتی (مدل تصمیم‌گیری چندمعیاره MCDM در اولویت‌بندی طرح‌ها و بودجه‌ریزی عملکردمحور KPI) و لایه نهادی (تصویب آیین‌نامه رسمی مشارکت مدنی و استقرار نظام پایش اثرات اجتماعی SROI).
نتیجه‌گیری: گذار به بودجه‌ریزی پایدار شهری نیازمند سازگاری بین‌الاذهانی میان جهان‌بینی‌های متعارض است. نقشه راه فازبندی‌شده پژوهش در سه افق کوتاه‌مدت (توسعه سامانه‌ها و ابلاغ آیین‌نامه‌ها)، میان‌مدت (استقرار الگوهای تصمیم‌یار و سنجه‌های عملکردی) و بلندمدت (سنجش بازده اجتماعی سرمایه‌گذاری)، چارچوبی عملیاتی برای تبدیل بودجه‌ریزی سنتی به نظامی شفاف، عملکردمحور و شهروندبنیان فراهم می‌آورد.










کلیدواژه‌ها

دوره 2، شماره 1 - شماره پیاپی 3
در حال تکمیل
شهریور 1405

  • تاریخ دریافت 02 مهر 1405
  • تاریخ بازنگری 09 آبان 1405
  • تاریخ پذیرش 16 آبان 1405
  • تاریخ انتشار 01 شهریور 1405