سابقه و هدف: هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر ابعاد فرهنگ عاطفی بر کیفیت ارتباط ادراک شده و صمیمیت سازمانی است. روش:پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر شیوه گردآوری دادهها، توصیفی وپیمایشی از نوع همبستگی شمرده میشود. جامعه آماری، کلیه کارکنان بانکهای ملی، سپه و کشاورزی شهرستان سمنان به تعداد حدودأ 400 نفر است. با استفاده از فرمول کوکران تعداد 196 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه میباشد که روایی محتوایی آنها از دید صاحبنظران و روایی همگرایی آنها به کمک روشهای آماری به تأیید رسید. پایایی پرسشنامهها از طریق پایایی سازه و آلفای کرونباخ بررسی شد. دادهها با بهرهمندی از مدلسازی معادلات ساختاری و نرمافزارهای پی ال اس و اس.پی.اس.اس تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها:نتایج نشان داد که فرهنگ عاطفی شادی و عشق بر کیفیت ارتباط ادراک شده و صمیمیت سازمانی تأثیر میگذارد. فرهنگ عاطفی سرخوردگی بر کیفیت ارتباط ادراک شده تأثیرگذار است. همچنین رابطه بین کیفیت ارتباط ادراک شده و صمیمیت سازمانی مورد تأیید قرار گرفت. نتیجه‌گیری: این مطالعه با بررسی انواع مختلف فرهنگ عاطفی مثبت و منفی در سازمان و تأثیر آنها بر کیفیت ارتباط ادراک شده و صمیمیت سازمانی، چشمانداز جدیدی از تحقیقات فرهنگ سازمانی را مشخص میکند.
احمدی الوار، زهرا. (1405). واکاوی نقش فرهنگ عاطفی مثبت و منفی بر کیفیت ارتباط ادراک شده و صمیمیت سازمانی. مدلسازی مدیریتی در توسعه پایدار، 2(1)، 189–215. https://doi.org/10.22075/mmsd.2026.42270.1044
MLA
احمدی الوار، زهرا. "واکاوی نقش فرهنگ عاطفی مثبت و منفی بر کیفیت ارتباط ادراک شده و صمیمیت سازمانی"، مدلسازی مدیریتی در توسعه پایدار، 2، 1، 1405، 189–215. doi: 10.22075/mmsd.2026.42270.1044
HARVARD
احمدی الوار، زهرا. (1405). 'واکاوی نقش فرهنگ عاطفی مثبت و منفی بر کیفیت ارتباط ادراک شده و صمیمیت سازمانی'، مدلسازی مدیریتی در توسعه پایدار، 2(1), pp. 189–215. doi: 10.22075/mmsd.2026.42270.1044
CHICAGO
احمدی الوار، زهرا، "واکاوی نقش فرهنگ عاطفی مثبت و منفی بر کیفیت ارتباط ادراک شده و صمیمیت سازمانی." مدلسازی مدیریتی در توسعه پایدار، 2 1 (1405): 189–215, doi: 10.22075/mmsd.2026.42270.1044
VANCOUVER
احمدی الوار زهرا. واکاوی نقش فرهنگ عاطفی مثبت و منفی بر کیفیت ارتباط ادراک شده و صمیمیت سازمانی. مدلسازی مدیریتی در توسعه پایدار. 1405;2(1):189–215 (In English). doi: 10.22075/mmsd.2026.42270.1044
