سابقه و هدف: پایداری به‌طور فزاینده‌ای به موضوعی مرکزی در حوزه مدیریت زنجیره تأمین تبدیل شده است، مدیریت زنجیره تأمین پایدار شامل بهره‌وری اقتصادی، مسئولیت اجتماعی و حفاظت محیط‌زیست است. در این چارچوب، توانایی شرکت‌ها در درک، ارزیابی و بهبود عملکرد پایداری در زنجیره تأمین نقش کلیدی در دستیابی به مزیت رقابتی بلندمدت دارد. مطالعه حاضر با هدف پاسخ به این نیاز، مدلی بر پایه پویایی سیستم برای ارزیابی و تحلیل پایداری زنجیره تأمین شرکت فولاد کاوه جنوب کیش، یکی از شرکت‌های بزرگ فولادسازی در جنوب ایران، توسعه داده است.
روش: این مطالعه از رویکرد پویایی سیستم برای توسعه یک مدل جامع پایداری زنجیره تأمین استفاده می‌کند. این رویکرد به تحلیل وابستگی‌ها، تعاملات و بازخوردهای متقابل میان متغیرهای اقتصادی، اجتماعی و محیط‌زیستی می‌پردازد و امکان شناسایی تأخیرها و اثرات بلندمدت تصمیمات مدیریتی را فراهم می‌آورد. با استفاده از پویایی سیستم، مدل مفهومی به یک مدل شبیه‌سازی کمی تبدیل می‌شود تا روندهای بلندمدت و سناریوهای مختلف بررسی و ارزیابی شوند. در این تحقیق شبیه‌سازی در بازه زمانی ۱۰ سال انجام شد تا روندهای بلندمدت بررسی و سناریوهای مختلف ارزیابی شوند.
یافته‌ها: پس از بررسی نتایج آنالیز متغیرهای مختلف و تحلیل اثرگذاری آنها بر روی همدیگر در بازه های زمانی موردنظر، شاخصهای تأثیرگذار و تعیین کننده بر عملکرد زنجیره تامین پایدار شناسایی شده و سناریوهای مختلف به منظور دستیابی به استراتژیهای کارآمد ارائه شد. در این تحقیق دو سیاست خوش بینانه و بدبینانه به صورت ترکیبی با استفاده از نظر خبرگان و مدل طراحی شده، در نظر گرفته شده است. سیاست خوشبینانه، بر اساس این ادراک می باشد که اوضاع فعلی بهبود یافته و تقاضا برای محصولات افزایش می­یابد و به طبع تولید افزایش یافته و درآمد شرکت نیز افزایش می­یابد بر اساس سیاست بدبینانه تقاضا برای محصولات نسبت به روند فعلی با شیب کمتری افزایش خواهد یافت و بر اساس روابط علی باعث افزایش کمتر درآمد شرکت خواهد شد.
نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که رویکردهای یکپارچه، به‌ویژه آن‌هایی که سرمایه‌گذاری زیست‌محیطی، ظرفیت‌سازی و همکاری ذی‌نفعان را ترکیب می‌کنند، بهترین نتایج پایداری را به همراه دارند. برای تصمیم‌گیرندگان در فولاد کاوه جنوب کیش و سازمان‌های صنعتی مشابه، مدل پیشنهادی نه تنها به عنوان مکانیزم ارزیابی بلکه به عنوان سیستم پشتیبان تصمیم‌گیری استراتژیک عمل می‌کند. علاوه بر این، مدل بدست آمده امکان آزمون سیاست‌های پیشگیرانه و برنامه‌ریزی بلندمدت مبتنی بر داده را فراهم می‌کند و فراتر از شهود عمل می‌کند.