Semnan UniversityManagerial Modelling in Sustainable Development1220251201A hybrid model for prioritizing the construction of renewable power plants with sustainable development considerationsارائهی مدلی ترکیبی برای اولویتبندی احداث نیروگاههای تجدیدپذیر با ملاحظات توسعه پایدار1261013310.22075/mmsd.2025.38868.1018ENFatimaSedadyMSc in MBA, Semnan University, Semnan, Iran. fatimasedady@semnan.ac.irMohammad AliBeheshtiniaAssociate Professor, Department of Industrial Engineering, Semnan University, Semnan, Iran. beheshtinia@semnan.ac.irJournal Article20250830<strong>Background and Objectives:</strong> Renewable energies have a direct role in the three main dimensions of sustainability: economic, social, and environmental. In recent years, the growing energy demand, depletion of fossil fuel resources, and environmental hazards have drawn global attention to renewable energies. The construction of renewable power plants plays a significant role in national energy policy. However, due to the high investment costs of renewable power plants, selecting the appropriate type of plant is crucial. Therefore, this study proposes a hybrid approach combining Analytic Hierarchy Process (AHP), Enhanced Digital Logic, Fuzzy TOPSIS, Fuzzy VIKOR, and Copeland methods to prioritize the construction of renewable power plants in Iran, considering multiple dimensions including technical, economic, social, political, and environmental sustainability aspects.<br /><strong>Materials and Methods:</strong> First, several types of renewable power plants with potential for deployment in Iran were identified. Then, criteria for evaluating and prioritizing their construction were established, considering various dimensions of sustainable development. The weights of the criteria were determined using AHP and MDL methods. Subsequently, scores for each power plant under each criterion were calculated. Finally, Fuzzy TOPSIS and Fuzzy VIKOR methods were applied to rank the priority of renewable power plant construction in Iran. The results of different methods were integrated using the Copeland method<br /><strong>Results: </strong>Six renewable power plants were identified as alternatives and 25 criteria were considered for their evaluation. The results indicated that, in order of importance, the main criteria were economic, environmental, technical, political, and social factors. Furthermore, the final results revealed that the priority for establishing renewable power plants in Iran is as follows: solar, hydro, wind, wave and tidal, geothermal, and biomass power plants.<br />This research, by introducing 25 evaluation criteria for the development of renewable power plants—categorized into five main dimensions (economic, environmental, technical, political, and social)—helps policymakers, managers, and investors in the renewable energy sector to gain a comprehensive perspective and make more effective decisions regarding the allocation of limited resources for the construction of higher-priority power plants.<br /><strong>Conclusion:</strong> This study applied a hybrid approach combining AHP, MDL, Fuzzy TOPSIS, Fuzzy VIKOR, and Copeland methods to prioritize the construction of renewable power plants in Iran, considering multiple dimensions of sustainable development. The results indicate that solar power plants hold the highest priority, followed by hydro, wind, wave and tidal, geothermal, and biomass plants. These findings provide valuable insights for policymakers and investors, guiding strategic planning and resource allocation for sustainable energy development in Iran.<strong>سابقه و هدف:</strong> انرژیهای تجدیدپذیر در سه بُعد اصلی پایداری (اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی) نقش مستقیم دارند. در سالهای اخیر، رشد تقاضای انرژی، کمبود منابع سوختهای فسیلی و خطرات زیستمحیطی توجه جهانی را به انرژیهای تجدیدپذیر معطوف کرده است و ساخت نیروگاههای تجدیدپذیر در سیاستگذاری بخش انرژی کشورها نقش مهمی ایفا میکند. از طرفی، به علت هزینههای سرمایهگذاری بالای نیروگاههای تجدیدپذیر، انتخاب درست نوع نیروگاه بسیار حائز اهمیت است. لذا این تحقیق به ارائهی رویکری ترکیبی از تکنیکهای تحلیل سلسلهمراتبی، منطق دیجیتال بهبودیافته، تاپسیس فازی، ویکور فازی و Copeland جهت اولویتبندی احداث نیروگاههای تجدیدپذیر در کشور ایران با در نظر گرفتن ابعاد مختلف، از جمله ابعاد توسعه پایدار نظیر ملاحظات فنی، اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و زیستمحیطی پرداخته است.<br /><strong>روش:</strong> ابتدا چند نوع نیروگاه انرژی تجدیدپذیر که در کشور پتانسیل استفاده از آنها وجود دارد شناسایی میشوند. سپس معیارهایی جهت ارزیابی و اولویتبندی احداث آنها با در نظر گرفتن ابعاد توسعه پایدار تعیین میشود. در ادامه، وزن معیارها با روشهای AHP و MDL تعیین میشود. سپس امتیاز هر نیروگاه در هر معیار محاسبه شده و در انتها با استفاده از روشهای فازی TOPSIS و VIKOR، به رتبهبندی اولویت احداث نیروگاههای تجدیدپذیر در کشور ایران پرداخته میشود. در نهایت، با استفاده از روش Copeland، نتایج روشهای مختلف یکپارچه میگردد.<br /><strong>یافتهها:</strong> شش نیروگاه انرژی تجدیدپذیر به عنوان گزینه و 25 معیار جهت ارزیابی آنها شناسایی شد. نتایج نشان داد که به ترتیب معیارهای اصلی اقتصادی، زیستمحیطی، فنّی، سیاسی و اجتماعی بیشترین اهمیت را دارا هستند. همچنین نتایج نهایی نشان میدهند که اولویت احداث نیروگاههای تجدیدپذیر در ایران به ترتیب شامل نیروگاههای خورشیدی، برقآبی، بادی، موج و جزرومد، زمینگرمایی و زیستتوده است.<br />این تحقیق با معرفی ۲۵ معیار ارزیابی در زمینه احداث نیروگاههای تجدیدپذیر، که در پنج بُعد اصلی (اقتصادی، زیستمحیطی، فنی، سیاسی و اجتماعی) دستهبندی شدهاند، به سیاستگذاران، مدیران و سرمایهگذاران بخش انرژیهای تجدیدپذیر کمک میکند تا دید جامعی به دست آورند و تصمیمهای مؤثرتری در زمینه تخصیص منابع محدود برای احداث نیروگاههایی که اولویت بیشتری دارند، اتخاذ کنند.<br /><strong>نتیجهگیری:</strong> این مطالعه با استفاده از رویکردی ترکیبی شامل AHP، MDL، تاپسیس فازی، ویکور فازی و روش Copeland، اولویتبندی ساخت نیروگاههای تجدیدپذیر در ایران را با در نظر گرفتن ابعاد مختلف توسعه پایدار انجام داد. نتایج نشان میدهد که نیروگاههای خورشیدی در اولویت نخست قرار دارند و پس از آن نیروگاههای برقآبی، بادی، موج و جزرومد، زمینگرمایی و زیستتوده قرار دارند. این یافتهها بینشهای ارزشمندی برای سیاستگذاران و سرمایهگذاران فراهم میکنند و میتوانند راهنمایی برای برنامهریزی استراتژیک و تخصیص منابع در توسعه پایدار انرژی در ایران باشند.https://mmsd.semnan.ac.ir/article_10133_c7ec708c65c2ed4265e109a20cc042fd.pdfSemnan UniversityManagerial Modelling in Sustainable Development1220251201Opportunities Analysis of Virtual Teams Sustainable Development in Project-Based Organizationشناسایی و تحلیل تعاملی فرصتهای توسعه پایدار تیمهای مجازی در کسب و کارهای پروژه محور27551025310.22075/mmsd.2025.38667.1014ENRezaBehboudAssistant Professor of Information Technology Management, Department of Management, South Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. rezabehboud@yahoo.comZohrehKarimmianAssistant Professor of Information Technology Management, Department of Management, South Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. Zohreh.karimian@iau.ac.irTinaNasirifarMaster Student of Industrial Management, Department of Management, South Tehran Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran. Nasirifaar.tina@gmail.comJournal Article20250814<strong>Background and Objectives:</strong> In response to the growing complexities of global markets and rising expectations of diverse stakeholders, the development of virtual organizations has become an inevitable necessity for project-based businesses. However, prior research has been considered by three fundamental limitations: an excessive preoccupation with quantifiable efficiencies (such as cost reduction), inadequate engagement with the nonlinear dynamics of sustainable development, and a conceptual neglect of the indigenous context of developing countries, such as Iran, with its infrastructural and cultural challenges.<br /><strong>Materials and Methods:</strong> This study, through the integrated applications of advanced methodologies within the paradigm of soft operations research and the identification of 14 key opportunities via a systematic literature review and elicitation of expert judgment, proposed a six-level hierarchical model whose dependency constitutes the overarching principle.<br /><strong>Results:</strong> The findings reveal that the attainment of foundational driving opportunities including transformational leadership, vision formulation and governance support, possessing the greatest driving power and the lowest dependency, functions as the primary driver of the sustainable development of virtual teams; To the extent that disruption at this level could critically undermine the realization of upper level (level-6) opportunities, including the enhancement of participatory decision making. Digital literacy at level 5 serves as both a critical gateway and a communicative nexus, thereby fulfilling two pivotal roles; A prerequisite for the effective utilization of technical infrastructure (level 3) and a critical enabler for converting driving factors into measurable concrete results. MICMAC analysis yields three pivotal insights: 1) Level 6 factors not causal elements, but cumulative outcomes emerging from the realization of all preceding levels; For instance, participatory decision-making materializes solely through the synergic interplay between transformational leadership and flexible organizational structure, 2) Linking factors such as virtual work culture training and capital acquisition possessing simultaneously high driving power and strong dependency, are considered pivotal levers that accelerate the sustainable development of virtual teams; 3) The lack of autonomous factors signifies the pervasive mutual interdependence among all components.<br /><strong>Conclusion:</strong> These findings shape three theorical contributions: First, a redefinition of the role of technology, whereby level-3 infrastructures are rendered non-operational without adequate digital literacy, Second, a paradigm inversion concerning high-level factors, whereby the realization of participatory decision-making in reframed from being a prerequisite to being an outcome, Third, the imperative of a capability accumulation model, which posits that a sequential progression across the levels is essential for realization. Managerial implications derived from the proposed model underscore three strategic imperatives. First, organizational transformation should be initiated from foundational layers, where transformational leadership, strategic visioning, and top-management commitment act as primary drivers shaping the systematic orientation toward virtualization. Focusing managerial interventions at these layers ensures that subsequent structural and technological changes are anchored in a coherent strategic framework. Second, digital literacy must be strategically governed as a gateway capability, mediating the translation of strategic intent into effective virtual collaboration. Managers are advised to institutionalize continuous digital upskilling and to design incentive mechanisms that foster technological confidence across dispersed teams. Third, linkage factors require concurrent and integrative management, as their dual nature-high driving and high dependence power- renders them sensitive to instability. Proactive coordination of these factors, such as virtual work, culture development, and capital mobilization, can enhance systematic coherence and ensure that progress in one dimension does not trigger progress in another. The main limitation of this study is its exclusive focus on project-based businesses; It is therefore recommended that future research undertake model validation within other service-oriented contexts.<strong>سابقه و هدف:</strong> استقرار سازمان مجازی پاسخی استراتژیک برای تعدیل پیچیدگیهای روزافزون بازارهای بینالمللی و انتظارات ذینفعان به ویژه در کسبوکارهای پروژهمحور در عصر حاضر قلمداد میشود. اما مرور ادبیات در دسترس بیانگر سه محدودیت جدی در تحقق بهرهور این پدیده نوظهور است: (1) تمرکز بیشتر بر عوامل کمّی مشهود همچون کاهش هزینهها، (2) نادیده انگاشتن پیچیدگیهای ذاتی توسعه پایدار کسب و کارهای فناورانه در محیط پویای امروزی، و (3) غفلت کشورهای در حال توسعه مانند ایران از ظرفیت بی بدیل پیادهسازی سازمان مجازی در کنار توجه به چالشهای زیرساختی و فرهنگی.<br /><strong>روش:</strong> پژوهش حاضر با در نظر داشتن ظرفیت قابل توجه روششناسیهای سیستمی معرفی شده ذیل چتر تحقیق در عملیات نرم برای حل مسائل پیچیده در حضور ذیفعان متعدد، با تلفیق رویکردهای کیفی و کمّی متمرکز بر روش مدلسازی ساختاری–تفسیری و با شناسایی عوامل کلیدی از طریق مرور نظاممند ادبیات و اخذ نظرات خبرگان برای شناسایی مرتبطترین عوامل با این حوزه، مدل سلسلهمراتبی مورد نظر پژوهش را ساختدهی کرد.<br /><strong>یافتهها</strong><strong>: </strong>نتایج نشان میدهد که تحقق فرصتهای پیشران در سطح پایه مدل شامل رهبری تحولگرا، تدوین چشمانداز و حمایت حاکمیتی با دارا بودن بیشترین قدرت رانشی و کمترین وابستگی، موتور محرکه توسعه پایدار تیمهای دورکار و استقرار سازمان مجازی میباشند؛ بهطوری که اختلال در این سطح حتی تحقق فرصتها در بالاترین سطوح همچون افزایش تصمیمگیری مشارکتی را با بحران مواجه میسازد. سواد دیجیتال کارکنان در سطح میانی مدل بهعنوان گلوگاه سیستم و پل ارتباطی بین سطوح، دو نقش حیاتی ایفا میکند: (1) پیشنیاز لازم برای بهرهبرداری اثربخش از زیرساختهای فناورانه و (2) تسهیلگر تبدیل پیشرانها به نتایج ملموس و دستیابی کارآمد به اهداف. در ادامه تحلیل میک مک در پژوهش حاضر سه بینش بنیادین و کاربردی برای مدیریت ارشد ارائه میدهد: (۱) فرصتهای مهم قرارگرفته در بالاترین سطح مدل نه علت، که پیامد انباشتی تحقق فرصتهای سطوح پایینتر هستند؛ برای مثال تصمیمگیری مشارکتی تنها در سایه ترکیب رهبری تحولگرا و ساختار منعطف پدیدار میشود، (۲) عوامل پیوندی مانند آموزش فرهنگ کار مجازی و جذب سرمایه با دارا بودن همزمان قدرت رانشی بالا و وابستگی شدید، اهرمهای شتابدهنده توسعه پایدار تیمهای مجازی تلقی میشوند، و (۳) عدم وجود عوامل خودمختار در مدل توسعه یافته گویای وابستگی متقابل تحقق تمامی فرصتهاست.<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>یافتههای این مطالعه سه نوآوری نظری را شکل میدهند: نخست، بازتعریف نقش سختافزاری فناوری به عنوان یک ضرورت برای افزایش بهرهوری در سازمان به نحویکه مطابق با مدل توسعه یافته، مشاهده میشود، فرصتهای مورد انتظار از ایجاد زیرساختهای فناورانه پیشرفته بدون افزایش سواد دیجیتالی کارکنان غیرقابل تحقق هستند؛ دوم، وارونگی پارادایم تحقق فرصتهای سطح بالا؛ به نحویکه نتایج نشان داد که تحقق تصمیمگیری مشارکتی بهجای پیشنیاز، پیامد است؛ و سوم،<strong> </strong>لزوم مدل انباشت<strong> </strong>قابلیتها که عبور گامبهگام از سطوح را ضروری میسازد. همچنین پیامدهای مدیریتی استخراج شده از مدل پیشنهادی سه الزام راهبردی را برجسته میسازد: (1) تحول سازمانی باید از سطوح بنیادین آغاز شود؛ جایی که رهبری تحولگرا، تدوین چشمانداز راهبردی و تعهد مدیریت ارشد بهعنوان پیشرانهای اصلی، جهتگیری نظاممند سازمان بهسوی مجازیسازی فعالیتها را شکل میدهند. تمرکز اقدامات مدیریتی در این سطوح، اطمینان میدهد که تغییرات ساختاری و فناورانه بعدی بر پایهی چارچوبی منسجم و هدفمند انجام میگیرد؛ (2) سواد دیجیتال باید بهصورت راهبردی مدیریت شود و بهعنوان قابلیتی کلیدی یا دروازهای عمل کند که ترجمهی نیت راهبردی به همکاری مؤثر مجازی را تسهیل مینماید. توصیه میشود مدیران آموزشهای مداوم دیجیتال را نهادینه کنند و سازوکارهای انگیزشی طراحی نمایند که اعتماد و اطمینان فناورانه را در میان تیمهای پراکنده تقویت کند؛ (3) عوامل پیوندی نیازمند مدیریت همزمان و یکپارچه هستند، زیرا ماهیت دوگانهی آنها، برخورداری همزمان از قدرت رانشی بالا و وابستگی زیاد، موجب حساسیت آنها نسبت به ناپایداری میشود. هماهنگی فعال میان این عوامل، از جمله فرهنگ کار مجازی، توسعه سرمایه انسانی و بسیج سرمایه، میتواند انسجام نظاممند در مسیر تحقق اهداف استقرار سازمان مجازی را افزایش داده و اطمینان حاصل کند که پیشرفت در یک بُعد باعث اختلال در بُعد دیگر نشود. محدودیت اصلی پژوهش حاضر، تمرکز آن بر کسبوکارهای پروژهمحور است؛ در این راستا پیشنهاد میشود که در تحقیقات آینده، اعتبارسنجی مدل در سایر زمینههای خدماتمحور صورت گیرد تا ابعاد جدیدی از کارکرد مدل آشکار شود.https://mmsd.semnan.ac.ir/article_10253_5738d4d68795bd8d2c29263f2bf4f60b.pdfSemnan UniversityManagerial Modelling in Sustainable Development1220260105Investigating Factors Affecting Sustainable Export Performance with the Mediating Role of Competitive Advantage (Case Study: Food Industry of Tehran Province)بررسی عوامل موثر بر عملکرد صادراتی پایدار با نقش میانجی مزیت رقابتی (مورد مطالعه: صنعت مواد غذایی در استان تهران)57901037110.22075/mmsd.2025.39744.1023ENHosseinNorouziAssociat Professor, Department of Business Management, Faculty of Management, Kharazmi University, Tehran, Iran. norouzi@khu.ac.ir0000-0002-0340-329XShivaRoostarafieeMaster’s Student, Department of Business Management, Kharazmi University, Tehran, Iran. shiva.roostarafiee@khu.ac.irJournal Article20251117<strong>Background and Objectives:</strong> The food industry is a strategic sector of Iran's economy and holds a significant share in non-oil exports. Although official data for the first quarter of 2025 show a slight decline in the export value of food products from $263 million to $250 million, an 8% growth in exports within the agriculture and food sector and an improved trade balance highlight the importance of examining factors that influence export success. This study investigates the impact of four key capabilities: technological capability, pricing capability, entrepreneurial orientation, and networking capability—on the sustainable export performance of small and medium-sized enterprises (SMEs) in the food industry of Tehran Province. Additionally, the mediating role of competitive advantage in explaining both the direct and indirect effects of these capabilities is examined. By presenting an integrated conceptual model, the study provides a comprehensive understanding of the mechanisms through which competitive advantage is created and sustainable export performance is enhanced in food companies. The findings offer practical guidance for managers of exporting firms to focus on effective capabilities and strengthen their competitive position, while also serving as a basis for policymakers to design more effective support and development programs to enhance the country’s export capacity.<br /><strong>Materials and Methods:</strong> This study is applied and employs a quantitative–correlational design, focusing on processed food companies in Tehran Province with export activities. Using purposive sampling, 311 valid questionnaires were collected from senior managers, including CEOs, sales managers, and managers of export and marketing departments. Data were gathered through a structured questionnaire with a 7-point Likert scale, and its validity was confirmed by expert review and a pilot study with 40 companies. Data analysis was conducted using structural equation modeling, and the reliability and validity of the constructs were assessed.<br /><strong>Results: </strong>The results of the study indicated that companie’s technological capabilities, networking, pricing ability, use of social media, and entrepreneurial orientation enhance their competitive advantage, which in turn improves export performance. Additionally, technological capabilities, networking, pricing ability, and entrepreneurial orientation positively influence export performance both directly and indirectly. In contrast, the use of social media only has a positive effect on export performance indirectly through competitive advantage, with no significant direct impact.<br /><strong>Conclusion:</strong> The study’s findings indicate that SMEs enterprises can create a significant competitive advantage and consequently improve and sustain their export performance by leveraging technological capabilities, entrepreneurial orientation, pricing management, and networking. Social media does not have a significant direct effect on export performance; however, when used as a tool to strengthen competitive advantage and engage with customers, it plays an effective role in enhancing export outcomes. Overall, long-term success in international markets requires combining organizational capabilities with strategic resource management and the reinforcement of competitive advantage.<strong>سابقه و هدف: </strong>صنعت غذایی یکی از بخشهای استراتژیک اقتصاد ایران و دارای سهم قابلتوجه در صادرات غیرنفتی است. اگرچه آمار رسمی سهماهه نخست سال ۱۴۰۴ نشاندهنده کاهش محدود ارزش صادرات صنایع غذایی از ۲۶۳ میلیون دلار به ۲۵۰ میلیون دلار است، اما رشد ۸ درصدی صادرات در بخش کشاورزی و صنایع غذایی و بهبود تراز تجاری این حوزه، اهمیت بررسی عوامل اثرگذار بر موفقیت صادراتی را برجسته میسازد. پژوهش حاضر، تأثیر چهار قابلیت کلیدی از جمله قابلیت فناورانه، قابلیت قیمتگذاری، گرایش کارآفرینی و قابلیت شبکهسازی را بر عملکرد صادراتی پایدار بنگاههای کوچک و متوسط فعال در صنعت غذایی استان تهران بررسی میکند. همچنین نقش میانجی مزیت رقابتی در تبیین اثرات مستقیم و غیرمستقیم این قابلیتها مورد آزمون قرار میگیرد. این مطالعه با ارائه یک مدل مفهومی یکپارچه، دیدگاهی جامع از سازوکارهای ایجاد مزیت رقابتی و بهبود عملکرد صادراتی پایدار در شرکتهای غذایی ارائه میدهد. نتایج پژوهش میتواند راهنمایی کاربردی برای مدیران شرکتهای صادرکننده در جهت تمرکز بر قابلیتهای اثربخش و تقویت جایگاه رقابتی باشد و همچنین مبنایی برای سیاستگذاران بهمنظور طراحی برنامههای حمایتی و توسعهای مؤثرتر جهت ارتقای ظرفیت صادراتی کشور فراهم آورد.<br /><strong>یافتهها:</strong> این پژوهش کاربردی و کمی–همبستگی است و جامعه آماری آن شامل شرکتهای مواد غذایی فرآوریشده استان تهران با فعالیت صادراتی بود. با نمونهگیری هدفمند، ۳۱۱ پرسشنامه معتبر از مدیران ارشد (مدیرعامل، مدیر فروش و مدیران صادرات و بازاریابی) جمعآوری شد. دادهها با پرسشنامه ساختارمند و طیف لیکرت ۷ گزینهای گردآوری و روایی آن با پایش متخصصان و پایلوت ۴۰ شرکت تأیید شد. تحلیل دادهها با مدلسازی معادلات ساختاری انجام شد و پایایی و روایی سازهها بررسی گردید. نتایج پژوهش نشان داد که قابلیتهای فناورانه، شبکهسازی، قیمتگذاری، استفاده از رسانههای اجتماعی و گرایش کارآفرینانه شرکتها، مزیت رقابتی آنها را افزایش میدهند و از طریق این مزیت، عملکرد صادراتی نیز بهبود مییابد. همچنین قابلیتهای فناورانه، شبکهسازی، قیمتگذاری و گرایش کارآفرینانه علاوه بر اثر غیرمستقیم، بهطور مستقیم نیز عملکرد صادراتی را تقویت میکنند، در حالی که استفاده از رسانههای اجتماعی تنها از طریق مزیت رقابتی اثر مثبت دارد و تأثیر مستقیم آن بر عملکرد صادراتی معنادار نیست.<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>نتایج پژوهش نشان میدهد شرکتهای کوچک و متوسط با بهرهگیری از توانمندیهای فناورانه، گرایش کارآفرینانه، مدیریت قیمتگذاری و شبکهسازی میتوانند مزیت رقابتی قابل توجهی ایجاد کنند که به بهبود و پایداری عملکرد صادراتی آنها منجر میشود. شبکههای اجتماعی بهطور مستقیم تأثیر قابل توجهی بر عملکرد صادراتی ندارند، اما زمانی که بهعنوان ابزار تقویت مزیت رقابتی و ارتباط با مشتریان استفاده شوند، نقش مؤثری در ارتقای عملکرد صادراتی دارند. در مجموع، موفقیت بلندمدت در بازارهای بینالمللی نیازمند ترکیب توانمندیهای سازمانی با مدیریت استراتژیک منابع و تقویت مزیت رقابتی است.https://mmsd.semnan.ac.ir/article_10371_9246e2c9a5e3c9a67dc3a7a712b8804a.pdfSemnan UniversityManagerial Modelling in Sustainable Development1220260121The Role of Institutional Ownership in the Tendency Toward Green Innovations in Polluting and Clean Industriesنقش مالکیت نهادی در گرایش به نوآوری های سبز در صنایع آلاینده و پاک911101045210.22075/mmsd.2026.39617.1020ENMohammadAmri-AsramiAssistant Professor, Department of Accounting, Faculty of Economics, Management and Administrative Sciences, Semnan University, Semnan, Iran. m.amriasrami@semnan.ac.irJournal Article20251106<strong>Background and Objectives:</strong> Considering the increasing importance of environmental issues and the associated legal and social pressures, green innovations have become a critical dimension of organizational sustainability. This study aims to examine the role of institutional ownership in the tendency toward green innovations in both polluting and clean industries. Specifically, the research seeks to clarify whether the type of industry (polluting or clean) affects the degree of companies’ inclination toward green innovation, and whether institutional ownership can moderate this relationship.<br /><strong>Materials and Methods:</strong> The study is applied in terms of purpose and descriptive–analytical in terms of nature. The statistical population includes companies listed on the Tehran Stock Exchange during the years 2016 to 2024. Financial and institutional data of the companies were extracted from official databases and analyzed using a panel data model. In this model, the dependent variable is the tendency toward green innovation, the independent variables are the industry type (polluting and clean), the moderating variable is institutional ownership, and the control variables include company size, age, and investment.<br /><strong>Results: </strong>The results of the first and second hypotheses showed that the tendency toward green innovations is significant in both polluting and clean industries. In polluting industries, environmental pressures and legal requirements are among the most important drivers, whereas in clean industries, green innovation is mainly driven by competitive motives and technological efficiency. The findings related to the third and fourth hypotheses also indicated that institutional ownership plays a positive and significant moderating role in the relationship between industry type and the tendency toward green innovations. In polluting industries, institutional investors strengthen companies’ motivation to move toward green innovation, and in clean industries, institutional ownership acts as a supporting factor for green strategies.<br /><strong>Conclusion:</strong> The findings indicate that in the context of Iran, where environmental and social pressures are increasing, institutional investors can play a key role in shifting corporate behavior toward sustainability. Additionally, the negative effect of company size and traditional investments on green innovation highlights the need to reconsider resource allocation policies and strengthen environmental incentives in large companies. The results of this study showed that the tendency toward green innovations is significant in both polluting and clean industries, but the intensity and direction of institutional factors’ effects differ between the two groups. Specifically, companies operating in polluting industries are more inclined toward green innovations due to legal and social pressures, whereas in clean industries, this tendency is primarily driven by competitive strategies and corporate social responsibility.<br />Furthermore, the findings indicate that institutional ownership plays an important moderating role in these relationships: in polluting industries, the presence of financial institutions strengthens the tendency toward green technologies, while in clean industries, this effect is weaker and can sometimes be negative. These results emphasize that a proper combination of regulatory and incentive-based policies can enhance the interaction between institutional investors and companies in favor of sustainable development, thereby increasing the role of the capital market in supporting the transition to a green economy. It is recommended that company managers strengthen their green strategies by increasing the share of institutional investors, particularly those with a long-term perspective. Policymaking institutions can also facilitate the promotion of green innovations through tax incentives, the creation of green indices in the capital market, and mandatory environmental reporting.<br />Future research is suggested to examine the differences between types of institutional ownership (active, passive, green) and the various dimensions of green innovation (process, product, and organizational) to provide a more precise understanding of institutional effects on corporate sustainability.<strong>سابقه و هدف: </strong>با توجه به اهمیت فزاینده مسائل زیستمحیطی و فشارهای قانونی و اجتماعی، نوآوریهای سبز به یکی از ابعاد حیاتی پایداری سازمانها تبدیل شدهاند. این پژوهش با هدف بررسی نقش مالکیت نهادی در گرایش به نوآوریهای سبز در صنایع آلاینده و پاک انجام شده است. بهطور خاص، پژوهش تلاش میکند روشن سازد که آیا نوع صنعت (آلاینده یا پاک) بر میزان تمایل شرکتها به نوآوری سبز اثرگذار است و آیا مالکیت نهادی میتواند این رابطه را تعدیل کند.<br /><strong>روش: </strong>پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی–تحلیلی است. جامعه آماری شامل شرکتهای پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۳ است. دادههای مالی و نهادی شرکتها از پایگاههای رسمی استخراج و با استفاده از مدل دادههای تابلویی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتهاند. در این مدل، متغیر وابسته گرایش به نوآوری سبز، متغیرهای مستقل نوع صنعت (آلاینده و پاک)، متغیر تعدیلگر مالکیت نهادی، و متغیرهای کنترلی شامل اندازه، عمرو سرمایهگذاری شرکتها بودهاند.<br /><strong>یافتهها:</strong> نتایج فرضیههای اول و دوم نشان داد که در هر دو گروه صنایع آلاینده و پاک، گرایش به نوآوریهای سبز معنادار است. در صنایع آلاینده، فشارهای محیطی و الزامات قانونی از مهمترین محرکها هستند، در حالیکه در صنایع پاک، نوآوری سبز بیشتر ناشی از انگیزههای رقابتی و کارایی فناوری است. یافتههای مربوط به فرضیههای سوم و چهارم نیز نشان داد که مالکیت نهادی نقش تعدیلکننده مثبت و معناداری بر رابطه نوع صنعت و گرایش به نوآوریهای سبز دارد. در صنایع آلاینده، سرمایهگذاران نهادی موجب تقویت انگیزه شرکتها برای حرکت به سمت نوآوری سبز میشوند و در صنایع پاک نیز مالکیت نهادی بهعنوان عامل پشتیبان راهبردهای سبز عمل میکند.<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>یافتهها نشان میدهد که در بستر ایران، که فشارهای محیطی و اجتماعی در حال افزایش است، سرمایهگذاران نهادی میتوانند نقش کلیدی در تغییر رفتار بنگاهها به سمت پایداری ایفا کنند. همچنین اثر منفی اندازه شرکت و سرمایهگذاریهای سنتی بر نوآوری سبز نشاندهنده نیاز به بازنگری در سیاستهای تخصیص منابع و تقویت انگیزههای محیطزیستی در شرکتهای بزرگ است.<strong> </strong>نتایج این پژوهش نشان داد که گرایش به نوآوریهای سبز هم در صنایع آلاینده و هم در صنایع پاک معنادار است، اما شدت و جهت اثر عوامل نهادی در این دو گروه متفاوت است. به طور مشخص، شرکتهای فعال در صنایع آلاینده به دلیل فشارهای قانونی و اجتماعی، بیشتر به سمت نوآوریهای سبز سوق پیدا میکنند؛ در حالی که در صنایع پاک، این گرایش بیشتر ناشی از استراتژیهای رقابتی و مسئولیت اجتماعی شرکتها است. همچنین یافتهها نشان داد مالکیت نهادی نقش تعدیلکننده مهمی در این روابط دارد؛ بهطوریکه در صنایع آلاینده، حضور نهادهای مالی باعث تقویت گرایش به فناوریهای سبز میشود، اما در صنایع پاک این اثر کمتر است. این نتایج تأکید میکند که ترکیب مناسبی از سیاستهای نظارتی و انگیزشی میتواند تعامل میان سرمایهگذاران نهادی و شرکتها را در جهت توسعه پایدار تقویت کند و بدینترتیب، نقش بازار سرمایه در حمایت از گذار به اقتصاد سبز پررنگتر گردد.<strong> </strong>به مدیران شرکتها توصیه میشود با افزایش سهم سرمایهگذاران نهادی و بهویژه آنهایی که دیدگاه بلندمدت دارند، استراتژیهای سبز خود را تقویت کنند. نهادهای سیاستگذار نیز میتوانند از طریق مشوقهای مالیاتی، ایجاد شاخصهای سبز در بازار سرمایه و الزام به گزارشگری زیستمحیطی، زمینه را برای ارتقای نوآوریهای سبز فراهم آورند. همچنین پیشنهاد میشود پژوهشهای آینده به بررسی تفاوت بین انواع مالکیت نهادی (فعال، غیرفعال، سبز) و ابعاد مختلف نوآوری سبز (فرآیندی، محصولی و سازمانی) بپردازند تا تصویر دقیقتری از اثرات نهادی بر پایداری بنگاهها ترسیم شود.https://mmsd.semnan.ac.ir/article_10452_b6173b7ba28357bc56eea338cac7c7b7.pdfSemnan UniversityManagerial Modelling in Sustainable Development1220260121The Role of Energy Imbalances and Infrastructure Investment in the Dynamics of Iran’s Inflation Rate: Evidence from a Nonlinear ARDL Approachنقش ناترازی انرژی و سرمایهگذاری زیرساختی در پویایی نرخ تورم ایران:
شواهدی مبتنی بر الگوی غیرخطی NARDL1111271045310.22075/mmsd.2026.39863.1027ENNimaJahaniPhD Student in Monetary Economics, Faculty of Economics, Management & Administrative Sciences, Semnan University, Semnan, Iran.
N_jahani@semnan.ir0009-0000-5360-9512AlirezaErfaniProfessor, Economics Department, Faculty of Economics, Management & Administrative Sciences, Semnan University, Semnan, Iran.
aerfani@semnan.ac.irJournal Article20251127<strong>Background and Objectives:</strong> Persistent inflation remains a major macroeconomic challenge in Iran. Energy imbalance is commonly regarded as a structural source of inflationary pressure, arising from mismatches in energy supply and demand, pricing distortions, and recurring shortages. Energy-sector infrastructure investment is expected to alleviate these pressures by easing capacity constraints and production bottlenecks. However, inflation may respond asymmetrically to deteriorations and improvements in energy conditions. This study examines the relationship between energy imbalance and inflation in Iran, allowing for nonlinear and asymmetric effects. Using annual data for 2001–2023 (1380–1402), it assesses whether positive and negative changes in energy imbalance affect inflation differently, while controlling for infrastructure investment, the interbank interest rate, and real GDP.<br /><strong>Materials and Methods:</strong> Annual time-series data for Iran over 1380–1402 (23 observations) are used. Inflation (annual CPI growth) is the dependent variable, with energy imbalance (ENR), energy-sector infrastructure investment (INV), the interbank interest rate (INT), and real GDP (GDP) as explanatory variables. Asymmetry is modeled using a nonlinear ARDL (NARDL) framework that decomposes energy imbalance into positive (ENR+) and negative (ENR−) changes. ADF unit-root tests confirm that no variable is integrated of order two. Lag orders are selected by AIC with a restricted range (0–2), and the model is estimated in an error-correction form. Long-run effects, asymmetry (Wald) tests, and standard diagnostic and stability checks are reported.<br /><strong>Results:</strong> The bounds test indicates only weak evidence of a long-run relationship at the 10 percent level, and the error-correction term is negative but statistically insignificant. In the short run, lagged inflation shows marginal mean reversion, while positive changes in energy imbalance have a positive but insignificant effect on inflation. Other short-run effects, including infrastructure investment, the interbank rate, and GDP, are insignificant. In the level component, infrastructure investment enters with a negative sign and borderline significance, whereas ENR+ and ENR− are insignificant. Long-run asymmetry is not supported by the Wald test. Diagnostic and stability tests do not reveal major econometric problems.<br /><strong>Conclusion:</strong> The NARDL results do not provide strong statistical evidence of cointegration, robust long-run adjustment, or asymmetric long-run effects of energy imbalance on inflation in Iran over 2001–2023.<br />Short-run effects are weak, and infrastructure investment shows only marginal support. Accordingly, policy implications should be stated cautiously. While the findings do not support strong claims about long-run or asymmetric inflationary effects, they suggest that further analysis using higher-frequency data, alternative measures of energy imbalance, and explicit treatment of structural breaks remains warranted.<strong>سابقه و هدف: </strong>تورم پایدار همچنان یکی از چالشهای اصلی اقتصاد کلان ایران به شمار میرود. ناترازی انرژی معمولاً بهعنوان یک منبع ساختاری فشارهای تورمی تلقی میشود که ناشی از عدم تطابق عرضه و تقاضای انرژی، اعوجاجهای قیمتی و کمبودهای تکرارشونده است. انتظار میرود سرمایهگذاری زیرساختی در بخش انرژی از طریق کاهش محدودیتهای ظرفیت و گلوگاههای تولید، این فشارها را تعدیل کند. با این حال، واکنش تورم به وخامت و بهبود شرایط انرژی ممکن است نامتقارن باشد. این مطالعه رابطه میان ناترازی انرژی و تورم در ایران را با در نظر گرفتن اثرات غیرخطی و نامتقارن بررسی میکند. با استفاده از دادههای سالانه دوره ۲۰۰۱–۲۰۲۳ (۱۳۸۰–۱۴۰۲)، بررسی میشود که آیا تغییرات مثبت و منفی ناترازی انرژی اثرات متفاوتی بر تورم دارند یا خیر، در حالی که نقش سرمایهگذاری زیرساختی، نرخ بهره بینبانکی و تولید ناخالص داخلی واقعی نیز کنترل میشود.<br /><strong>روش: </strong>در این پژوهش از دادههای سری زمانی سالانه ایران طی دوره ۱۳۸۰–۱۴۰۲ (۲۳ مشاهده) استفاده شده است. متغیر وابسته نرخ تورم (رشد سالانه شاخص قیمت مصرفکننده) است و متغیرهای توضیحی شامل ناترازی انرژی (ENR)، سرمایهگذاری زیرساختی بخش انرژی (INV)، نرخ بهره بینبانکی (INT) و تولید ناخالص داخلی واقعی (GDP) میباشند. برای مدلسازی نامتقارنی، از چارچوب خودرگرسیونی با وقفههای توزیعی غیرخطی (NARDL) استفاده شده است که ناترازی انرژی را به تغییرات مثبت (ENR+) و منفی (ENR−) تجزیه میکند. آزمونهای ریشه واحد ADF تأیید میکنند که هیچیک از متغیرها همانباشتگی از مرتبه دو ندارند. وقفهها با استفاده از معیار آکائیک و در بازه محدود (۰–۲) انتخاب شده و مدل در قالب تصحیح خطا برآورد شده است. آثار بلندمدت، آزمون نامتقارنی (والد) و آزمونهای تشخیصی و پایداری استاندارد گزارش شدهاند.<br /><strong>یافتهها: </strong>نتایج آزمون کرانهها تنها شواهد ضعیفی از وجود رابطه بلندمدت در سطح ۱۰ درصد ارائه میدهد و جمله تصحیح خطا منفی اما از نظر آماری معنادار نیست. در کوتاهمدت، وقفه تورم رفتار بازگشت به میانگین ضعیفی را نشان میدهد، در حالی که تغییرات مثبت ناترازی انرژی اثری مثبت اما غیرمعنادار بر تورم دارند. سایر آثار کوتاهمدت، از جمله سرمایهگذاری زیرساختی، نرخ بهره بینبانکی و تولید ناخالص داخلی، نیز معنادار نیستند. در جزء سطحی مدل، سرمایهگذاری زیرساختی با علامت منفی و معناداری مرزی ظاهر میشود، در حالی که ENR+ و ENR− معنادار نیستند. آزمون والد از وجود نامتقارنی بلندمدت حمایت نمیکند. آزمونهای تشخیصی و پایداری نیز مشکل اقتصادسنجی قابل توجهی را نشان نمیدهند.<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>نتایج مدل NARDL شواهد آماری قوی از همانباشتگی، تعدیل بلندمدت پایدار یا اثرات نامتقارن بلندمدت ناترازی انرژی بر تورم در ایران طی دوره ۲۰۰۱–۲۰۲۳ ارائه نمیدهد. آثار کوتاهمدت ضعیف بوده و نقش سرمایهگذاری زیرساختی تنها از پشتیبانی آماری محدودی برخوردار است. بر این اساس، دلالتهای سیاستی باید با احتیاط بیان شوند. اگرچه یافتهها از ادعاهای قوی درباره اثرات بلندمدت یا نامتقارن تورمی حمایت نمیکنند، اما نشان میدهند که انجام پژوهشهای بیشتر با دادههای با فرکانس بالاتر، سنجههای جایگزین ناترازی انرژی و لحاظ صریح شکستهای ساختاری همچنان ضروری است.<br /> https://mmsd.semnan.ac.ir/article_10453_c141a977f008543a3b649a83954359ee.pdfSemnan UniversityManagerial Modelling in Sustainable Development1220260131A Theoretical Analysis of Systematic Energy Imbalance Risk Dynamics in Iran's Capital Market towards Sustainable Development: A DCC-GARCH Approach with Spatial-Seasonal Exogenous Variablesتحلیلی نظری بر پویایی ریسک سیستماتیک ناترازی انرژی در بازار سرمایه ایران در راستای توسعه پایدار: رویکرد DCC-GARCH با متغیرهای برونزای مکانی-فصلی1291451045510.22075/mmsd.2026.39947.1030ENSeyed KazemEbrahimiAssociate Professor of Accounting, Faculty of Economics, Management and Administrative Sciences, Semnan University, Semnan, Iran.
kebrahimi@semnan.ac.ir0000-0002-7227-6407YadollahHeyvadiPh.D. Candidate in Financial Engineering, Faculty of Economics, Management and Administrative Sciences, Semnan University, Semnan, Iran.
y.heyvadi@semnan.ac.irJournal Article20251205<strong>Background and Objectives: </strong>The resilience of financial markets against non-financial shocks is a fundamental pillar for achieving sustainable development goals in modern economies. Due to the structural interdependence of strategic industries (such as steel and petrochemicals) on energy resources, Iran's economy is severely exposed to escalating risks arising from composite energy imbalances (electricity and gas). These imbalances, occurring primarily during peak consumption seasons (summer and winter), have evolved beyond a mere operational challenge into a novel source of systematic risk. By disrupting production, they threaten firms' future cash flows and the stability of the capital market. The primary objective of this paper is to critically evaluate existing literature and identify methodological gaps in modeling the time-varying effects of spatial and seasonal imbalance shocks on the dynamic correlation structure of assets, with a particular focus on sustainable development requirements.<strong> </strong><br /><strong>Materials and Methods: </strong>This study is a systematic review employing a qualitative and analytical-critical approach, grounded in a gap analysis between leading international literature and domestic empirical research. No quantitative analysis or statistical testing on real-world data is performed in this paper; instead, the focus remains on the theoretical elucidation of advanced econometric models. Accordingly, the framework of the Dynamic Conditional Correlation model with spatial-seasonal exogenous variables (DCC-GARCH-X) is introduced and its components are detailed as a standard analytical tool. Within this proposed model, the application of the GJR-GARCH model to control for asymmetric volatility (leverage effects) and the integration of seasonal dummy variables and regional imbalance indices into the correlation dynamics equation are theoretically explicated.<strong> </strong><br /><strong>Results and Conclusion:</strong> Findings from the critical review of literature indicate that domestic studies have predominantly focused on univariate and static models, failing to simultaneously model the seasonal and spatial dimensions of risk. The DCC-GARCH-X theoretical framework, by introducing the concept of "Dynamic Systematic Beta," facilitates the transformation of energy imbalance risk into a pricable factor within the Arbitrage Pricing Theory (APT). The final conclusion suggests that energy imbalances lead to time-varying increases in correlations during crisis seasons. By providing this framework, the paper establishes a research agenda for future scholars to empirically and quantitatively test these relationships, thereby contributing to enhanced transparency and sustainability in the capital market.<strong>سابقه و هدف: </strong>تابآوری بازارهای مالی در برابر شوکهای غیرمالی، یکی از ارکان کلیدی تحقق اهداف توسعه پایدار در اقتصادهای مدرن است. اقتصاد ایران به دلیل وابستگی ساختاری و متقابل صنایع استراتژیک (نظیر فولاد و پتروشیمی) به منابع انرژی، به شدت با ریسکهای فزاینده ناشی از ناترازیهای مرکب انرژی (برق و گاز) مواجه است. این ناترازیها که عمدتاً در فصول اوج مصرف (تابستان و زمستان) رخ میدهند، فراتر از یک چالش عملیاتی ساده، به منبعی نوین از ریسک سیستماتیک تبدیل شدهاند که با ایجاد وقفه در تولید، جریانهای نقدی آتی شرکتها و ثبات بازار سرمایه را تهدید میکنند. هدف بنیادین این مقاله، ارزیابی انتقادی ادبیات موجود و شناسایی شکافهای روششناختی در مدلسازی اثرات متغیر با زمان شوکهای مکانی و فصلی ناترازی بر ساختار همبستگی پویای داراییها با نگاهی ویژه به الزامات توسعه پایدار است.<br /><strong>روش:</strong> پژوهش حاضر از نوع مرور نظاممند با رویکرد کیفی و تحلیلی-انتقادی است که بر تحلیل شکاف میان ادبیات پیشرو بینالمللی و تحقیقات تجربی داخلی استوار است. در این مقاله، هیچگونه تحلیل کمی یا آزمون آماری بر روی دادههای واقعی انجام نشده و تمرکز بر تبیین نظری مدلهای اقتصادسنجی پیشرفته است. بر این مبنا، چارچوب مدل همبستگی پویای شرطی با متغیرهای برونزای مکانی-فصلی (DCC-GARCH-X) به عنوان یک ابزار تحلیلی استاندارد معرفی و اجزای آن تشریح شده است. در این مدل پیشنهادی، نحوه استفاده از مدل GJR-GARCH برای کنترل نوسانات نامتقارن (اثر اهرمی) و چگونگی ادغام متغیرهای دامی فصلی و شاخصهای ناترازی منطقهای در معادله پویایی همبستگی تبیین گردیده است.<br /><strong>یافتهها و نتیجهگیری: </strong>یافتههای حاصل از تحلیل انتقادی پیشینهها نشان میدهد که مطالعات داخلی عمدتاً بر مدلهای تکمتغیره و ایستا متمرکز بوده و از مدلسازی همزمان ابعاد فصلی و مکانی ریسک بازماندهاند. چارچوب نظری DCC-GARCH-X، با ارائه مفهومی بتای سیستماتیک پویا، امکان تبدیل ریسک ناترازی انرژی به یک عامل قابل قیمتگذاری در تئوری قیمتگذاری آربیتراژ (APT) را فراهم میسازد. نتیجهگیری نهایی حاکی از آن است که ناترازی انرژی منجر به افزایش متغیر با زمان همبستگیها در فصول بحران میگردد. این مقاله با ارائه این چارچوب، یک دستور کار پژوهشی برای محققان آتی جهت آزمون تجربی و کمی این روابط فراهم میآورد تا از این طریق به ارتقای شفافیت و پایداری در بازار سرمایه کمک نماید.https://mmsd.semnan.ac.ir/article_10455_5c69b79010f1eb68fcd2e64a2ca973b7.pdfSemnan UniversityManagerial Modelling in Sustainable Development1220260222Strategic Empowerment of Human Capital in Banks for Addressing Financial Imbalances and Directing Sustainable Resources Toward Productive Sectorsتوانمندسازی سرمایه انسانی بانکها بهعنوان راهبردی برای رفع ناترازی و هدایت منابع پایدار به بخش تولید1471681050010.22075/mmsd.2026.39881.1028ENSeyyed AbdollahRazaviAssociate Professor, Department of Energy Economics and Management, University of Petroleum Industry, Tehran, Iran. Srazavi@put.ac.irMelikaEsmaeiliM.Sc, Department of Economics and Islamic Banking, Faculty of Economics, Kharazmi University, Tehran, Iran. melika77esmaeili@gmail.comRuhollahSohrabiAssociate Professor, Department of Management, Faculty of Economic and Social Sciences, Bu-Ali Sina University, Hamedan, Iran. r.sohrabi@basu.ac.ir0000-0003-4757-6974Journal Article20251129<strong>Background and Objectives:</strong> This study examines the role of human capital empowerment in attracting stable financial resources and reducing structural financial imbalances within the banking sector. While previous research has widely acknowledged the importance of human capital for organizational performance, limited attention has been paid to the analytical mechanisms through which employee capabilities contribute to balance-sheet stability and sustainable resource mobilization in banks. Accordingly, the central objective of this study is to explain how investments in human capital influence banking performance, financial resilience, and the capacity to channel stable resources in an increasingly complex and competitive economic environment.<br /><strong>Materials and Methods:</strong> The study adopts a qualitative comparative approach across selected banking systems in the United States, Germany, the United Kingdom, the United Arab Emirates, Turkey, India, and China. Major banks were selected based on the transparency of human resource disclosures, their role in mobilizing long-term deposits, and the availability of official reports. Data were collected from annual reports, human resource documents, and international banking studies. The analysis focuses on compensation structures, performance evaluation systems, and human resource development programs, employing qualitative content analysis and comparative matrices to identify dominant patterns and institutional mechanisms.<br /><strong>Results: </strong>The comparative analysis reveals that banks with well-developed human capital empowerment systems consistently outperform their counterparts in key dimensions of financial stability and resource mobilization. Institutions that prioritize continuous training, structured skill-development programs, and balanced compensation systems exhibit higher employee retention, improved service quality, and stronger customer trust. These organizational improvements translate into greater efficiency in attracting stable deposits and managing financial risks. The findings further indicate that human capital investment contributes to reducing balance-sheet mismatches not directly, but through intermediate mechanisms such as enhanced operational productivity, improved credit risk management, and strengthened depositor confidence.<br /><strong>Conclusion:</strong> The findings suggest that human capital empowerment functions as a strategic lever rather than a supportive organizational tool in the banking industry. Banks that invest systematically in employee skill development, continuous training, and integrated financial and non-financial reward systems are more successful in retaining specialized talent, strengthening customer relationships, and mobilizing stable financial resources. By enhancing productivity and mitigating financial risks, human capital investment plays a critical role in reducing structural imbalances and promoting long-term financial resilience. Consequently, transparent and well-designed policies on training, motivation, and reward mechanisms can serve as an effective strategy for achieving financial stability and sustainable growth in the banking sector.<strong>سابقه و هدف: </strong>ناترازیهای ساختاری در نظام بانکی و ضعف در جذب منابع مالی پایدار، یکی از چالشهای اساسی بانکها در اقتصادهای در حال توسعه و حتی پیشرفته محسوب میشود. اگرچه مطالعات متعددی بر اهمیت سرمایه انسانی در بهبود عملکرد سازمانی تأکید کردهاند، اما مسیرهای تحلیلی اثرگذاری توانمندسازی سرمایه انسانی بر ثبات ترازنامهای بانکها و هدایت منابع مالی به سمت بخش تولید، کمتر بهصورت نظاممند تبیین شده است. هدف این پژوهش، تحلیل نقش توانمندسازی سرمایه انسانی در کاهش ناترازیهای مالی بانکها و تقویت ظرفیت آنها در جذب منابع پایدار و تأمین مالی تولید، با بهرهگیری از تجربه بانکهای منتخب بینالمللی است.<br /><strong>روش: </strong>پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با رویکرد توصیفی–تحلیلی انجام شده و از روش تحلیل تطبیقی کیفی استفاده میکند. جامعه پژوهش شامل بانکهای بزرگ منتخب در ایالات متحده، آلمان، بریتانیا، امارات متحده عربی، ترکیه، هند و چین است که بهصورت هدفمند و بر اساس معیارهایی نظیر شفافیت افشای اطلاعات منابع انسانی، نقش مؤثر در جذب سپردههای بلندمدت و دسترسی به گزارشهای رسمی انتخاب شدهاند. دادهها از گزارشهای سالانه بانکها، اسناد منابع انسانی و مطالعات معتبر بینالمللی گردآوری و از طریق تحلیل محتوای کیفی و چارچوبهای تطبیقی، مورد تحلیل قرار گرفتند.<br /><strong>یافتهها:</strong> نتایج پژوهش نشان میدهد بانکهایی که از نظامهای منسجم توانمندسازی سرمایه انسانی شامل آموزش مستمر، برنامههای ساختاریافته توسعه مهارت، نظام ارزیابی عملکرد مبتنی بر هدف و نظامهای جبران خدمت متوازن استفاده میکنند، عملکرد بهتری در ابعاد ثبات مالی و تجهیز منابع پایدار دارند. این بانکها از نرخ ماندگاری بالاتر کارکنان، کیفیت خدمات بهتر و سطح بالاتری از اعتماد مشتریان برخوردارند. نتایج همچنین نشان میدهد سرمایهگذاری در سرمایه انسانی بهطور مستقیم منجر به کاهش ناترازی نمیشود، بلکه از طریق سازوکارهای میانجی مانند افزایش بهرهوری عملیاتی، بهبود مدیریت ریسک اعتباری و تقویت اعتماد سپردهگذاران، به کاهش عدمتعادل ترازنامهای بانکها کمک میکند.<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>بر اساس نتایج پژوهش، توانمندسازی سرمایه انسانی را باید بهعنوان یک راهبرد کلیدی و اهرم سیاستی مؤثر در کاهش ناترازیهای بانکی و هدایت منابع پایدار به سمت بخش تولید در نظر گرفت. بانکهایی که بهصورت نظاممند در توسعه مهارت کارکنان، آموزش مستمر و طراحی نظامهای پاداش مالی و غیرمالی سرمایهگذاری میکنند، در جذب و حفظ نیروی انسانی متخصص، تقویت روابط با مشتریان و افزایش تابآوری مالی موفقتر عمل میکنند. ازاینرو، تدوین و اجرای سیاستهای شفاف و هدفمند در حوزه منابع انسانی میتواند نقش مهمی در تحقق ثبات مالی و رشد پایدار در نظام بانکی ایفا کند.https://mmsd.semnan.ac.ir/article_10500_f3ab6ca0ef6bdf64493cb00598e327d7.pdfSemnan UniversityManagerial Modelling in Sustainable Development1220260315Management Modeling of Financial Reporting in the Cloud Accounting Context: A Text Mining-Based Approach Towards Sustainable Developmentمدلسازی مدیریتی گزارشگری مالی در بستر حسابداری ابری: رویکردی مبتنی بر متنکاوی در راستای توسعه پایدار1691981052710.22075/mmsd.2026.40372.1033ENSomayehAsadpour PoonelPhD Student in Accounting, Department of Accounting, To.c., Islamic Azad University, Tonekabon, Iran.
somayeh.asadpour@iau.ac.irElhamFazeli VeisariAssistant Professor, Department of Management and accounting, To.c., Islamic Azad University, Tonekabon, Iran.
elhamfv@iau.ac.irMohadesehHamzaviPhD Student in Accounting, Department of Accounting, To.c., Islamic Azad University, Tonekabon, Iran.
Mohadese.hamzavi@iau.ac.irEbrahimGhorbaniPhD Student in Accounting, Department of Accounting, To.c., Islamic Azad University, Tonekabon, Iran.
e.ghorbani8570@iau.irJournal Article20260125<strong>Background and Objectives:</strong> Advances in information technology and the widespread use of cloud computing have significantly transformed accounting systems and financial reporting, giving rise to cloud accounting. By enabling real-time data processing, online accessibility, cost efficiency, and greater transparency, cloud accounting enhances the quality of financial reporting. However, despite its increasing adoption, existing studies lack a comprehensive conceptual framework that clearly defines its key dimensions in financial reporting. Moreover, prior research has largely relied on quantitative methods, with limited use of qualitative data-driven approaches such as text mining. Therefore, this study aims to develop a comprehensive conceptual framework for cloud accounting in financial reporting through a systematic literature review and text mining analysis.<br /><strong>Materials and Methods:</strong> This applied study employs a qualitative, exploratory design. Using the PRISMA protocol, a systematic literature review was conducted, initially identifying over 5,000 articles (2015–2025) from major databases such as Scopus, Web of Science, Springer, and Google Scholar. After removing duplicates and screening titles, abstracts, and full texts, 96 eligible English-language articles related to cloud accounting and financial reporting were selected for analysis. In the second stage, a text mining analysis was performed using RapidMiner software. The selected texts were subjected to a preprocessing procedure comprising normalization, tokenization, stop-word removal, and stemming. Subsequently, term weighting was carried out using the TF–IDF method to identify the most informative and representative keywords. Based on a weighting threshold of 0.019, key terms were extracted and transformed into a vector space model. Document clustering was then conducted using the K-means algorithm. The optimal number of clusters was determined through visual inspection of clustering outputs, and five clusters (K = 5) were identified as the most appropriate solution. To enhance the robustness of the results, the algorithm was executed with ten repeated runs (Max Runs = 10). Cluster quality was evaluated using intra-cluster distance measures and the Davies–Bouldin index, confirming satisfactory internal cohesion and clear separation among clusters.<br /><strong>Results:</strong> The findings of the study revealed five core dimensions of cloud accounting in financial reporting. These dimensions include: (1) Foundations and infrastructure of cloud-based accounting systems, emphasizing information technology infrastructure, data security, accounting software, and integrated information systems; (2) Efficiency, performance, and financial reporting, focusing on improvements in timeliness, accuracy, transparency, and operational cost reduction in financial reporting processes; (3) Adoption of cloud accounting, sustainability, and financial outcomes, highlighting the relationship between cloud technology adoption, financial performance, profitability, and organizational sustainability; (4) Advanced accounting systems, artificial intelligence integration, and digital transformation, underscoring the role of emerging technologies such as artificial intelligence and cloud-based enterprise resource planning (cloud-based ERP) systems in reshaping accounting practices and the professional role of accountants; and (5) Governance, quality, and risk management, which stresses the importance of governance frameworks, internal controls, regulatory compliance, and information technology risk management in cloud-based environments.<br /><strong>Conclusion:</strong> Overall, the results demonstrate that the application of text mining techniques significantly reduces researcher subjectivity and enables a systematic, comprehensive, and data-driven identification of emerging dimensions of cloud accounting. The proposed conceptual framework provides valuable theoretical and practical insights for financial managers, accountants, auditors, and regulatory bodies seeking to enhance financial reporting quality in cloud-based settings. Moreover, the findings offer a solid foundation for future empirical research aimed at testing the identified dimensions and examining their effects on financial reporting quality, transparency, and organizational sustainability.<strong>سابقه و هدف: </strong>پیشرفتهای سریع فناوری اطلاعات و گسترش استفاده از رایانش ابری موجب تحول اساسی در سیستمهای حسابداری و گزارشگری مالی شده و منجر به شکلگیری پارادایمی نوین با عنوان حسابداری ابری گردیده است. این سیستمها با فراهمسازی پردازش بلادرنگ دادهها، دسترسی آنلاین، کاهش هزینهها و افزایش شفافیت، نقش مهمی در بهبود کیفیت گزارشگری مالی ایفا میکنند. با وجود گسترش استفاده سازمانها از حسابداری ابری، مطالعات پیشین فاقد یک چارچوب مفهومی جامع و نظاممند برای تبیین ابعاد کلیدی آن در حوزه گزارشگری مالی هستند و عمدتاً بر روشهای کمی و پیمایشی تمرکز داشتهاند، در حالی که رویکردهای کیفی دادهمحور مانند متنکاوی کمتر مورد توجه قرار گرفتهاند. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر ارائه یک چارچوب مفهومی جامع برای حسابداری ابری در گزارشگری مالی با استفاده از مرور نظاممند ادبیات و تحلیل متنکاوی است.<br /><strong>روش: </strong>این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روششناسی، کیفی و اکتشافی است. در گام نخست، مرور نظاممند ادبیات پژوهش با استفاده از رویکرد پریسما انجام شد. بدین منظور، بیش از ۵۰۰ مقاله علمی منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ از پایگاههای معتبر بینالمللی شامل Scopus، Web of Science، Springer و Elsevier شناسایی و گردآوری گردید. شایان ذکر است که از موتور جستجوی Google Scholarجهت اطمینان از پوشش حداکثری و جامعیت جستجو در تمامی منابع مذکور استفاده گردید. پس از حذف موارد تکراری و غربالگری اولیه، مقالات از نظر ارتباط مفهومی با موضوع حسابداری ابری و گزارشگری مالی مورد ارزیابی قرار گرفتند و در نهایت، ۹۶ مقاله واجد شرایط برای ورود به مرحله تحلیل انتخاب شدند. بهمنظور انجام تحلیلهای کیفی و متنکاوی، تنها متون انگلیسی مورد استفاده قرار گرفتند. دلیل تمرکز بر منابع انگلیسی، علاوه بر جامعیت و استاندارد بودن پایگاههای داده بینالمللی در حوزه مورد مطالعه، نیاز به یکپارچگی در فرآیند متنکاوی بود. از آنجا که ابزارهای تحلیل محاسباتی مورد استفاده در این پژوهش بر پایه الگوریتمهای پردازش زبان طبیعی انگلیسی بهینهسازی شدهاند، ورود دادههای دوزبانه میتوانست موجب سوگیری در استخراج خوشهها و کاهش دقت تحلیلهای متنی گردد. همچنین، بررسیهای اولیه نشان داد که حجم ادبیات پژوهش در این حوزه خاص به زبان فارسی، در مقایسه با منابع بینالمللی بسیار محدود بوده و تأثیر معناداری بر نتایج نهایی تحلیل کیفی نداشت. در گام دوم، تحلیل متنکاوی با استفاده از نرمافزار RapidMiner انجام شد. ابتدا متون منتخب تحت فرایند پیشپردازش شامل نرمالسازی، حذف کلمات توقف، توکنسازی و ریشهیابی قرار گرفتند. سپس وزندهی واژگان با بهرهگیری از روش TF-IDF انجام شد تا واژگان دارای بیشترین ارزش اطلاعاتی شناسایی شوند. بر اساس آستانه وزنی 0/019، کلمات کلیدی استخراج و دادهها به فضای برداری منتقل گردید. در ادامه، خوشهبندی متون با استفاده از الگوریتم K-means انجام شد. تعیین تعداد بهینه خوشهها با استفاده از تحلیل نمودارهای بصری صورت گرفت و مقدار K=5 بهعنوان ساختار بهینه انتخاب شد. برای افزایش پایداری نتایج، الگوریتم با ۱۰ اجرای تکراری (Max Runs=10) اجرا گردید. کیفیت خوشهبندی با استفاده از شاخص میانگین فاصله درونخوشهای و شاخص دیویس–بولدین ارزیابی شد که نتایج، انسجام درونی مناسب و تفکیک مطلوب خوشهها را تأیید کرد.<br /><strong>یافتهها: </strong>یافتههای پژوهش منجر به شناسایی پنج بُعد اصلی حسابداری ابری در گزارشگری مالی شد. این ابعاد شامل: 1- پایهها و زیرساختهای سیستمهای حسابداری ابری که بر نقش زیرساختهای فناوری اطلاعات، امنیت دادهها، نرمافزارهای حسابداری و سیستمهای اطلاعاتی یکپارچه تأکید دارد؛ 2- کارایی، عملکرد و گزارشگری مالی که به بهبود بهموقع بودن، دقت، شفافیت و کاهش هزینههای عملیاتی در فرآیند گزارشگری مالی اشاره میکند؛ 3- پذیرش حسابداری ابری، پایداری و نتایج مالی که ارتباط میان پذیرش فناوری ابری، عملکرد مالی، سودآوری و پایداری سازمانها را تبیین مینماید؛ 4- سیستمهای پیشرفته حسابداری، یکپارچهسازی هوش مصنوعی و تحول دیجیتال که نقش فناوریهای نوین نظیر هوش مصنوعی، ERP ابری و تحلیلهای پیشرفته مالی را در تحول نقش حسابداران و فرآیندهای حسابداری برجسته میسازد؛ و 5- حاکمیت، کیفیت و مدیریت ریسک که بر ضرورت تدوین چارچوبهای حاکمیتی، کنترلهای داخلی، انطباق با استانداردهای حسابداری و مدیریت ریسکهای فناوری اطلاعات در محیطهای ابری تمرکز دارد.<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>نتایج پژوهش نشان میدهد استفاده از رویکرد متنکاوی، علاوه بر کاهش سوگیریهای ذهنی پژوهشگر، امکان شناسایی نظاممند، جامع و دادهمحور ابعاد نوظهور حسابداری ابری را فراهم میآورد. چارچوب مفهومی استخراجشده میتواند بهعنوان مبنایی نظری و کاربردی برای مدیران مالی، حسابداران، حسابرسان و نهادهای ناظر در جهت توسعه و بهبود گزارشگری مالی در محیطهای مبتنی بر رایانش ابری مورد استفاده قرار گیرد. افزون بر این، یافتهها میتواند مسیر پژوهشهای آتی را برای آزمون تجربی ابعاد شناساییشده و بررسی تأثیر آنها بر کیفیت گزارشگری مالی، شفافیت و پایداری سازمانها هموار سازد.https://mmsd.semnan.ac.ir/article_10527_a35331d6b8435a745d2e1d54cd91f207.pdfSemnan UniversityManagerial Modelling in Sustainable Development1220260524Smart Mobile Tourism: Presenting a Conceptual Model for Engaging Applications for Generations X, Y, and Zگردشگری هوشمند با موبایل: ارائه یک مدل مفهومی برای اپلیکیشنهای جذاب نسل X، Y و Z1992231064010.22075/mmsd.2026.39810.1024ENFaeze SadatMirfakhraddiniAssociate Professor, Tourism Management, Faculty of Economics, Management and Accounting, Yazd University, Yazd, Iran. Mirfakhr.faeze@yazd.ac.irFatemeKetabiMaster's degree student in Tourism Management, Yazd University, Yazd, Iran. 40211814@stu.yazd.ac.irJournal Article20251123Mobile apps have become an essential tool in travel planning, providing useful information and recommendations about tourist destinations. Smart tourism, with the extensive use of information and communication technology (ICT), is an evolution of traditional and e-tourism and relies on two key approaches: augmented reality (AR) and big data. Several studies have examined the positive and negative effects of using smart travel apps in the tourism industry. Several factors can influence the adoption of new technologies, but the adoption rate of smart travel apps also depends on the characteristics of travelers, as each generation has unique characteristics in how they interact with smart technologies. This study, by integrating the DeLone and McLean Information Systems Success Model (IS) and the Consumer Acceptance and Use of Information Technology (UTAUT2) model, identifies the factors affecting the behavioral intention to use mobile travel apps in smart tourism among Generations X, Y, and Z.اپلیکیشنهای موبایل به ابزاری ضروری در برنامهریزی سفر تبدیل شدهاند و اطلاعات و پیشنهادات مفیدی را در مورد مقاصد گردشگری ارائه میدهند. گردشگری هوشمند، با بهرهگیری گسترده از فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT)، تکاملیافتهی گردشگری سنتی و الکترونیکی است و بر دو رویکرد کلیدی واقعیت افزوده (AR) و کلاندادهها تکیه دارد. مطالعات متعددی اثرات مثبت و منفی بهکارگیری اپلیکیشنهای سفر هوشمند در صنعت گردشگری را بررسی کردهاند. عوامل متعددی میتوانند بر پذیرش فناوریهای جدید تأثیرگذار باشند، اما میزان پذیرش اپلیکیشنهای سفر هوشمند به ویژگیهای مسافران نیز بستگی دارد؛ چرا که هر نسل در نحوه تعامل با فناوریهای هوشمند، ویژگیهای منحصربهفردی دارد. این پژوهش با ادغام مدل موفقیت سیستمهای اطلاعاتی DeLone و McLean (IS) و مدل پذیرش و استفاده مصرفکننده از فناوری اطلاعات (UTAUT2)، به شناسایی عوامل مؤثر بر قصد رفتاری استفاده از اپلیکیشنهای سفر موبایل در گردشگری هوشمند در میان نسلهای X، Y و Z میپردازد.https://mmsd.semnan.ac.ir/article_10640_0652635103332b68ffa23df4f2be9f84.pdfSemnan UniversityManagerial Modelling in Sustainable Development1220260524The Impact of Human Capital Development and Strategic Human Resource Management on Sustainable Competitive Advantage Based on Mediating Role of Organizational Commitmentتأثیر توسعه سرمایه انسانی و مدیریت منابع انسانی راهبردی بر مزیت رقابتی پایدار مبتنی بر نقش میانجی تعهد سازمانی2252581065010.22075/mmsd.2026.40481.1034ENHamedBeiki DehabadiDepartment of Accounting and Management, Shahr.C., Islamic Azad University, Shahryar, Iran.
h.beyky65@gmail.comHosseinEslami Mofid AbadiDepartment of Accounting and Management, Shahr.C., Islamic Azad University, Shahryar, Iran.
hossein.eslamimofidabadi@iau.ac.irMarziehEbrahimi ShaghaghiDepartment of Accounting and Management, Shahr.C., Islamic Azad University, Shahryar, Iran.
marzi.ebrahimi@gmail.comJournal Article20260205<strong>Background and Purpose: </strong>Attention to the issue of human capital development and strategic human resource management (SHRM) and their impact on sustainable competitive advantage through the mediating role of organizational commitment is important and necessary from several perspectives: (1) human capital development enhances employees’ knowledge, skills, and abilities, thereby increasing organizational innovation capacity, productivity, and adaptability; (2) strategic human resource management, by aligning human resource management practices with organizational strategies, provides an effective foundation for the development of human capital; (3) these two factors, in turn, strengthen employees’ organizational commitment by fostering perceptions of organizational support, justice, and career development opportunities; (4) high levels of organizational commitment lead to reduced turnover, increased extra-role behaviors, improved safety, and higher quality performance; (5) based on the resource-based view, developed human capital and aligned human resource management systems create valuable, rare, and inimitable resources; and (6) ultimately, this causal chain contributes to the formation of sustainable competitive advantage through sustained human performance. Accordingly, the present study aims to investigate the effects of human capital development and strategic human resource management practices on sustainable competitive advantage, considering the mediating role of organizational commitment in companies operating in the oil industry of the Islamic Republic of Iran.<br /><strong>Methodology: </strong>This research is applied in terms of purpose and descriptive–survey in terms of methodology. The statistical population consisted of experts and managers working in companies active in the oil industry of the Islamic Republic of Iran. Using Cochran’s formula, a sample of 272 respondents was selected through simple random sampling. Data were collected using a researcher-developed questionnaire comprising four main constructs and 17 components. The validity of the questionnaire was confirmed through content validity and confirmatory factor analysis, while its reliability was verified using Cronbach’s alpha coefficient. Data analysis was conducted using SPSS and LISREL software, and structural equation modeling (SEM) was employed to test the research hypotheses.<br /><strong>Findings: </strong>The results indicated that human capital development and strategic human resource management practices have a positive and significant effect on sustainable competitive advantage. Moreover, these two variables exert a stronger influence on sustainable competitive advantage through enhancing employees’ organizational commitment. In other words, organizational commitment plays a significant mediating role in the relationship between human capital development, strategic human resource management practices, and sustainable competitive advantage.<br /><strong>Conclusion: </strong>Based on the findings, simultaneous attention to the development of employees’ competencies and the implementation of strategic approaches in human resource management, through the enhancement of organizational commitment, can provide a foundation for achieving sustainable competitive advantage.<strong>سابقه و هدف:</strong><strong> </strong>توجه به مسئله توسعه سرمایه انسانی و مدیریت منابع انسانی راهبردی بر مزیت رقابتی پایدار مبتنی بر نقش میانجی تعهد سازمانی از چند دیدگاه دارای اهمیت و ضرورت است: (1) توسعه سرمایه انسانی با ارتقای دانش، مهارت و توانایی کارکنان، ظرفیت نوآوری، بهرهوری و سازگاری سازمان را افزایش میدهد، (2) مدیریت راهبردی منابع انسانی با همراستاسازی رویههای مدیریت منابع انسانی با راهبرد سازمان، بستر اثربخش برای رشد سرمایه انسانی فراهم میکند، (3) این دو عامل نیز به سهم خود از طریق ایجاد ادراک حمایت، عدالت و مسیر رشد، تعهد سازمانی کارکنان را تقویت میکنند، (4) تعهد سازمانی بالا باعث کاهش ترک خدمت، افزایش رفتارهای فرانقشی، ایمنی و کیفیت عملکرد میشود، (5) بر اساس دیدگاه منبعمحور، سرمایه انسانی توسعهیافته و نظامهای مدیریت منابع انسانی همراستا، منابعی ارزشمند، کمیاب و تقلیدناپذیر ایجاد میکنند، (6) در نهایت، این زنجیره علّی به شکلگیری مزیت رقابتی پایدار از مسیر عملکرد انسانی پایدار منجر میشود. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر توسعه سرمایه انسانی و شیوههای مدیریت راهبردی منابع انسانی بر مزیت رقابتی پایدار با توجه به نقش میانجی تعهد سازمانی در شرکتهای بخش خصوصی فعال در صنعت نفت جمهوری اسلامی ایران انجام شده است.<br /><strong>روش:</strong> این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی– پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش شرکتهای بخش خصوصی صنعت نفت جمهوری اسلامی ایران تشکیل دادهاند که بر اساس رابطه کوکران، تعداد 272 نفر به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شده است. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه ساختاریافته است. روایی پرسشنامه نیز با استفاده از روش اعتبار محتوا، تحلیل عاملی تأییدی و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ تأیید شده است. برای تجزیهوتحلیل دادهها نیز از نرمافزارهای SPSS و LISREL و روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شده است.<br /><strong>یافتهها:</strong><strong> </strong>بهطورکلی، یافتههای این<strong> </strong>پژوهش نشان داد که توسعه سرمایه انسانی و شیوههای مدیریت منابع انسانی راهبردی تأثیر مثبت و معناداری بر مزیت رقابتی پایدار دارند. همچنین، این دو متغیر از طریق افزایش تعهد سازمانی کارکنان، اثر تقویتی بیشتری بر مزیت رقابتی پایدار ایجاد میکنند. بهعبارتدیگر، تعهد سازمانی نقش میانجی معناداری در رابطه بین توسعه سرمایه انسانی، شیوههای مدیریت راهبردی منابع انسانی و مزیت رقابتی پایدار ایفا میکند.<br /><strong>نتیجهگیری:</strong><strong> </strong>بر اساس یافتهها، توجه همزمان به توسعه توانمندیهای کارکنان و استقرار رویکردهای راهبردی در مدیریت منابع انسانی، از طریق ارتقای تعهد سازمانی، میتواند زمینهساز دستیابی سازمان به مزیت رقابتی پایدار شود.https://mmsd.semnan.ac.ir/article_10650_237fd09b0d7722cd5ffd6bda30ffe4f0.pdfSemnan UniversityManagerial Modelling in Sustainable Development1220250601Project Management Based on the Decentralized Profit-Center business Model Using the Data Envelopment Analysis Method: A Case Study of Aliabad Power Plant Gas Stationمدیریت پروژه بر مبنای مدل کسبوکار مرکز سود غیرمتمرکز با استفاده از روش تحلیل پوششی دادهها: مطالعه موردی ایستگاه گاز نیروگاه علیآباد2592781067310.22075/mmsd.2026.39367.1019ENSepidehKianmehrIndustrial Management- Production and Operations, Shahroud University of Technology, Faculty of Industry and Management, Shahrood, Iran. 3pd.k9819@gmail.comMojtabaGhiasiProfessor, Department of Industrial Management, Shahroud University of Technology, Faculty of Industry and Management, Shahrood, Iran. mogshu@gmail.comJournal Article20251013Today, in a changing and highly competitive world market technology, organizations are increasingly using business models for profit centers. Dividing a business into independent divisions, called profit centers, means that the decision-making power of central management is transferred to other management levels. For this purpose, activities of each profit center are used to allocate resources optimally, reduce the cost and time of the project, and finally, get the most out of the profit of each profit center, which maximizes the total project profits. In this paper, DEA is used for Project management and planning, performance evaluation, and measure the relative efficiency of activities. Applying the models and concepts of this research in reconstruction, assembly and disassembly project of Aliabad Gas Power Plant station will reduce the time of activities and disposable resources and the amount of resource utilization required and, as a result, reduced costs, this cost reduction also improves the efficiency of profit centers and increases the profitability of the project.استفاده بهینه از منابع و امکانات موجود که افزایش کارایی را در پی خواهد داشت، بهعنوان یک مسئله اساسی در برنامهریزی و مدیریت پروژه مطرح میشود. در این پژوهش، از یک رویکرد متمرکز برای تخصیص مجدد ورودیها جهت استفاده بهتر از آنها در یک محیط تصمیمگیری متمرکز(هر مرکز سود) استفاده میگردد. مدل پیشنهادی این پژوهش، با تخصیص مجدد ورودیهای موجود بین واحدهای تصمیمگیرنده در هر مرکز سود، این امکان را میدهد تا به خروجی بهتر و در نتیجه، به بیشترین سطح کارایی دست یابیم. بهعنوان مطالعه موردی، پروژه بازسازی، مونتاژ و دمونتاژ ایستگاه گاز نیروگاه علیآباد در نظر گرفته شده است. مقایسه نتایج بهدست آمده از این مدل و نتایج حاصل از مدل غیرمتمرکز معمولی در حالت استفاده از منابع بهبودیافته نشان میدهد رویکرد پیشنهادی بهنحو بهتری از منابع استفاده کرده و در نتیجه، قادر به دستیابی به کارایی بالاتری در مقایسه با مدل کارایی غیرمتمرکز معمولی در حالت استفاده از منابع بهبودیافته میباشد.https://mmsd.semnan.ac.ir/article_10673_21163a3b687e6a39e1d7867d6b7b021b.pdfSemnan UniversityManagerial Modelling in Sustainable Development1220250609Investigating the impact of business intelligence on operational and financial performance with respect to the mediating role of supply chain ambidexterity (Case study: Small and medium-sized enterprises in Mashhad)بررسی تاثیر هوش تجاری بر عملکرد عملیاتی و مالی با توجه به نقش میانجی دوسوتوانی زنجیره تامین (مورد مطالعه: شرکتهای کوچک و متوسط شهر مشهد)2792951071810.22075/mmsd.2026.38751.1016ENLidaMohammadianMaster of Accounting, Department of Accounting, Faculty of Administrative Sciences, Imam Reza International University, Mashad, Iran. lidamohammadi720813@gmail.comAmirGhafourian ShagerdiAssociate Professor, Department of Accounting, Faculty of Administrative Sciences, Imam Reza International University, Mashad, Iran. ghafourian@imamreza.ac.irJournal Article20250821<strong>Background and Objectives:</strong> Ambience is the ability of a company to manage operations and strategy simultaneously and effectively, facilitating innovation and adapting to market changes. Companies must be able to maintain their operational efficiency and stability while at the same time innovating and adapting to market dynamics. In this regard, supply chain duality is conceived as a mechanism for providing the company with greater access to external resources through supply chain leverage. This mechanism creates access to a set of complementary resources that are used through exploitation and exploration-based actions.This leads to increased company performance such as increased revenue, increased market share, and increased operational efficiency. The main objective of this study is to investigate the impact of business intelligence on operational and financial performance with respect to the mediating role of supply chain ambidexterity (case study: small and medium-sized enterprises in Mashhad).<br /><strong>Materials and Methods:</strong> The statistical population includes small and medium-sized companies in Mashhad, of which 384 people were selected as a statistical sample from among the managers and experts of companies located in Toos Industrial Park and Science and Technology Park of Khorasan Razavi Province. Structural equation modeling with partial least squares approach and SMART PLS software was used to analyze the data.<br /><strong>Results: </strong>The results of the study show that supply chain ambidexterity mediates the effect of business intelligence on the financial and operational performance of small and medium-sized companies in Mashhad.<br /><strong>Conclusion:</strong> The main goal of business intelligence is to support informed, data-driven decision-making. In this regard, the sustainable development approach extends these decisions from a purely profit-oriented level to a value-oriented and forward-looking orientation. This means that decisions made by business intelligence-based systems focus not only on economic efficiency, but also on social and environmental impacts. In fact, sustainable development injects ethical, social and environmental orientation into data-driven decisions; and business intelligence provides operational tools for its realization and monitoring at all levels of the company. This synergy leads companies from purely profit-oriented decision-making to sustainable and responsible business intelligence.<strong>سابقه و هدف: </strong>دوسوتوانی توانایی یک شرکت برای مدیریت عملیات و استراتژی به طور همزمان و مؤثر، تسهیل نوآوری و انطباق با تغییرات بازار است. شرکتها باید بتوانند کارایی و ثبات عملیاتی خود را حفظ کنند و در عین حال نوآوری و سازگاری با پویایی بازار داشته باشند. در همین راستا دو سوتوانی زنجیره تامین به عنوان مکانیزمی برای فراهم کردن دسترسی بیشتر شرکت به منابع خارجی از طریق اهرم زنجیره تامین تصور می گردد، این مکانیزم دسترسی به مجموعهای از منابع مکمل را ایجاد می نماید که از طریق انجام اقدامات مبتنی بر بهرهبرداری و اکتشاف مورد استفاده قرار می گیرد. این امر منجر به افزایش عملکرد شرکت مانند افزایش درآمد، افزایش بازار و افزایش کارایی عملیاتی میشود. هدف اصلی این پژوهش بررسی تاثیر هوش تجاری بر عملکرد عملیاتی و مالی با توجه به نقش میانجی دوسوتوانی زنجیره تامین (مطالعه موردی: شرکتهای کوچک و متوسط شهر مشهد) می باشد.<br /><strong>روش: </strong>روش تحقیق توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه آماری در این پژوهش شامل شرکتهای کوچک و متوسط شهر مشهد میباشند که از این میان تعداد 384 نفر بعنوان نمونه آماری از مدیران و کارشناسان شرکت های مستقر در شهرک صنعتی توس و پارک علم و فناوری استان خراسان رضوی انتخاب گردیده اند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی و با کمک نرم افزار اسمارت پی ال اس استفاده گردید.<br /><strong>یافتهها:</strong> نتایج پژوهش نشان می دهند که دوسوتوانی زنجیره تامین، تاثیر هوش تجاری بر عملکرد مالی و عملیاتی شرکت های کوچک و متوسط شهر مشهد را میانجیگری می نماید.<br /><strong>نتیجهگیری: </strong>هدف اصلی هوش تجاری، پشتیبانی از تصمیمگیری آگاهانه و مبتنی بر داده است. در همین راستا رویکرد توسعه پایدار این تصمیمها را از سطح صرفاً سودمحور، به جهتگیری ارزشمحور و آیندهنگر گسترش میدهد. بدین معنا که تصمیمات حاصل از سیستمهای مبتنی بر هوش تجاری نهتنها بر بهرهوری اقتصادی، بلکه بر اثرات اجتماعی و زیستمحیطی نیز تمرکز دارند. در واقع توسعه پایدار، جهتگیری اخلاقی، اجتماعی و محیطزیستی را به درون تصمیمات مبتنی بر داده تزریق میکند؛ و هوش تجاری، ابزار عملیاتی برای تحقق و پایش آن در تمام سطوح شرکت فراهم میسازد. این همافزایی، شرکتها را از تصمیمگیری صرفاً سودمحور به هوشمندی کسبوکار پایدار و مسئولانه سوق می نماید.https://mmsd.semnan.ac.ir/article_10718_97b9746f24894295284e27c68da21cb8.pdf